Álfkona við Hellisgerði

Í þættinum „Gull og grænir skógar“ á Rás 1 (RÚV) þann 16. okt. 2026 var viðtal við Anton Helgi Jónsson (f. 1955) þar sem hann fjallar m.a. um hús, Hraunkot, sem hann ólst upp í á horni Hellisgötu og Skúlaskeiðs, áður Kirkjuvegur 12 (nú Hellisgata 12), og samskiptum móður hans við álfkonu búandi í klapparhól austan við húsið. Skammt norðar var húsið Breiðagerði, en það hefur nú verið rifið.

„Móðir mín hét Karlotta Þorsteinsdóttir, f. 1912. Hún bjó í húsinu, sem byggt var í kringum 1920, í 27 eða 28 ár. Mamma flytur þangað að vestan sem ung kona með föður sínum. Hún trúði á álfa og hulduverur.
Hraunkot var vel afmarkað frá girðingunni er var umleikis Hellisgerði. Á lóðinni var þessi klettaborg aftan við skjólpall. Móðir mín fékk snemma vitneskju um það að þetta væri álfaklettur og í honum byggi álfkona.
Krakkar voru varaðir við hólnum og ekki mátti vera með hávaða í nágrenni við hann. Mamma sagði mér frá álfakonunni þegar ég var 10 ára.

Áður en ég fæddist var mamma oftlega ein í húsinu ásamt eldri systur minni. Eina nóttina vaknaði hún, eða dreymdi, að til hennar kemur kona. Hún segir að hún vilji aðstoða mömmu við að passa stelpuna því hún hafi litið svo vel eftir klettinum hennar. Ef hún þyrfti að bregða sér frá, t.d. út í búð, þá myndi hún líta eftir stelpunni.
Svo liðu nokkur ár. Þágerist það að álfkonan kemur til mömmu og segir: „Jæja, Karlotta, nú er ég að flytja“. Þær þökkuðu hvor annarri fyrir samveruna og kvöddust sáttar. Síðan hefur ekki borið á tilvist álfa í klettinum.“

Heimild:
Gull og grænir skógar, Rás 1, Anton Helgi Jónsson, 16. okt 2026.