Víghóll í Mosfellsbæ

Fyrir ofan Hlaðgerðarkot (Reykjahlíð) í Mosfellsdal er Víghóll, stakur tignarlegur hóll skammt austan Helgafells. Óvíst er hvers vegna nafngiftin er tilkomin. Í „Skráningu fornleifa í Mosfellsbæ“ frá árinu 2006 segir: „Magnús Gríms­son: „Á skarð­inu, sem skilr Helga­fell og Reykja­fell, stendr hamar einn, svo sem þriggja mann­hæða hár, uppúr sléttri mel­búngu. Hann heitir Víghóll, en eigi veit eg af hverju það nafn er dregið“.

Skv. Ör­nefna­lýsingu er þetta sögð ein­kenni­leg klettastrýta…“ ofan og suðvestan Hlaðgerð­ar­kots, „…norð­antil í Skamm­askarði… …vestan við hita­veitustokk­inn“ (Ari Gísla­son). „Jörðin Reykjahlíð í Mosfellssveit næst austan Helgafells; hét áður Hlaðgerðarkot. Uppl. eru skráðar frá Þórði á Æsustöðum“.

Aðrar upplýsingar; „Skv. heima­mönnum á næstu bæjum börðust þær Hlað­gerður í Hlað­gerð­ar­koti og Æsa á Æsustöðum á Víghól. Guðjóna Bene­diktsdóttir og Einar Jakobsson á Norður-Reykjum sögðu ekki vitað hvernig ein­víginu lyktaði en Guð­mundur Skarphéð­ins­son á Minna-Mos­felli sagði þær hafa orðið hvor annarri að bana og oltið niður af hólnum. Einar kvaðst oft hafa heyrt söguna.

Í „Fornleifaskráningu Mosfellsdals; Hraðastaðir, Æsustaðir, Norður-Reykir og Hlaðgerðarkot“ vegna deiliskipulags frá árinu 2023 er framangreind frásögn Magnúsar einnig rakin. Sagan er ekki ólík öðrum sambærilegum þjóðsögum um átök fornsögulegra nágrannakerlinga vegna deilna, sbr. söguna um Herdísi og Krýsu er börðust á Deildarhálsi ofan í Kerlingardal vegna deilna um landamerki.

Þórhallur Vilmundarson skrifaði um önefnin Víghóla víðs vegar um landið (sjá HÉR).

Þar segir m.a. um „Dreifingu Veghóla og Víghóla„: „Dreifing Veghóla- og Víghóla-nafna ýtir undir þá hugmynd, að Veghóla-nöfn hafi breytzt í Víghóla: Á Suðvesturlandi eru fimm Víghólar með tiltölulega stuttu millibili, og á öllu Suður- og Vesturlandi, austan frá Síðu norður í Steingrímsfjörð, eru 10 Víghólar, en enginn Veghóll. Síðan bregður svo við, að Húnaþing er Víghólalaust svæði, en þar eru hins vegar fimm Veghólar, hvernig sem menn vilja skýra það. Í Eyjafirði eru þrír Víghólar á litlu svæði, en engir Veghólar. Á Norður- og Austurlandi frá Tjörnesi til Norðfjarðar eru hins vegar átta Veghólar, en aðeins einn Víghóll. Þessi dreifing virðist ekki einleikin, og sýnist eðlilegast að skýra hana með því, að á tilteknum svæðum hafi eitt nafnið eða nafnbreytingin kveikt aðra. Nefna mætti þrennt, sem kynni að hafa stuðlað að nafnbreytingunni:

Í fyrsta lagi: Þegar þess er gætt, að langflest Víghóls-nöfnin eru ekki varðveitt í eldri heimildum en frá 20. öld, vaknar eðlilega sú spurning, hvort framburðarruglingur eða samruni e og i (hljóðvilla) hafi í einhverjum tilvikum hrundið breytingunni af stað. Þegar menn gerðu ekki greinarmun á Veghóll og Vighóll, hafi merkingin týnzt, nýrrar merkingar verið leitað og úr orðið Víghóll. Hljóðvillu eða flámælis fór að gæta um miðja 19. öld eða fyrr, sennilega fyrst á Suðvesturlandi. Þessi skýring getur þó trúlega ekki átt við alla Víghólana, bæði vegna aldurs sumra nafnmyndanna og legu sumra hólanna.

Hér má ekki gleyma því, að örnefni taka oft breytingum, án þess að fylgt sé hljóðalögmálum, og eiga slíkar breytingar sér ekki sízt stað, er menn leita nýrrar merkingar í nafninu.
Í öðra lagi: Ekkert Víghóla-örnefni er í íslenzkum fornsögum, en þar er þess hins vegar alloft getið, að bardagar hafi verið háðir á hólum eða hæðum.
Í þriðja lagi: Þekktar skráðar sögur, svo sem um Heiðarvíg í uppsveitum Borgarfjarðar og Víga-Glúm í Eyjafirði, kunna að hafa ýtt undir nafnbreytingu í þeim héruðum.“

Hvorki er getið um Víghól í örnefnalýsingu fyrir Æsustaði né Hraðastaði. Í örnefnalýsingu Reykjahlíðar er hins vegar getið um Víghól, sem fyrr segir. Örnefnalýsingin í heild hljóðar svo: „Jörð í Mosfellssveit næst austan Helgafells; hét áður Hlaðgerðarkot. Bær þessi stendur norðan undir austuröxlinni á Helgafelli og er samtúna við Norður-Reyki og Æsustaði.

Norðan við land jarðarinnar er Norður-Reykjaá [Suðurá]. Að suðvestan nær landið upp í öxlina á Helgafelli. Niður með ánni, sem vanalega er nefnd Suðurá, er flöt, sem heitir Lambaflöt. Hún er rétt ofan við brúna í Víðioddann. Norðaustan í Helgafelli neðarlega, upp af túni, er hóll með smáklettum norðan í. Þessi hóll heitir Skænishóll. Norðantil í Skammaskarði er einkennileg klettastrýta vestan við hitaveitustokkinn, sem heitir Víghóll. Milli hans og fjalla er mýrarsund, sem heitir Mjóiteigur. Sunnan við skarðið er Jónslaut, vestan í Æsustaðafjalli neðst. Beint undan bænum heitir Hittunef niður við ána. Það hefur verið nytjað frá Hittu, áður en áin breytti sér. Brenndihver er í brekkunni sá, vestur af gamla Hlaðgerðarkotstúni. Sunnan við Skammaskarð niður við unnan við Skammadalslæk er mýri, sem heitir Dalmýri og dregur nafn af Skammadal, sem liggur hér milli Æsustaðafjalls og Reykjafjalls frá austri til vesturs.“

Heimildir:
-Skráning fornleifa í Mosfellsbæ 2006/2 Skýrslur Þjóðminjasafns Íslands bls. 56.
-Mosfellsdalur, Hraðastaðir, Æsustaðir, Norður-Reykir og Hlaðgerðarkot – Fornleifaskráning vegna deiliskipulags, Antikva 2023.
-Ari Gísla­son. Ör­nefna­lýsing Reykja­hlíðar. Ólafur Þórðar­son frá Æsustöðum las lýsing­una yfir og lagfærði lít­il­lega. Ör­nefna­­stofnun Íslands 1968.
-Guðjóna Bene­dikts­dóttir og Einar Jak­obs­son á Norður-Reykjum: Viðtal 1980. Ágúst Ó. Georgsson skráði.
-Guð­mundur Skarp­héð­ins­son bóndi á Minna-Mosfelli: Viðtal 1980. Ágúst Ó. Georgs­son skráði.
-Magnús Gríms­son. „Athuga­semdir við Egils­sögu Skalla­gríms­sonar“. Safn til sögu Íslands og íslenzkra bók­mennta að fornu og nýju II. Kaup­manna­höfn og Reykja­vík 1886.
-https://ferlir.is/vigholl-thorhallur-vilmundarson/