Norður-Reykir – Beitarhús, hey­garður og stekkur

Mosfellsbær

Í „Skráningu fornleifa í Mosfellsbæ“ árið 2006 er m.a. fjallað um sambyggð beitarhús með heykumli, auk nálægs stekks í suðvesturhlíðum Æsustaðafjalls. Tóftirnar sjást en þótt óljósar séu orðnar vegna óskipulegrar skógræktar er hófst í hlíðunum um 2012. Í fornleifaskráningunni segir:

Mosfellsbær

Beitarhús – teikning ÓSÁ.

„Í grasi vaxinni dæld í suð­vest­ur­hlíð Æsustaða­fjalls eru rústir af beitar- eða fjárhúsum og e.t.v. rétt eða stekk. Þetta er um 1,8 km NA Reykj­alundar og um 600 m SSV við með­ferð­ar­heim­ilið Hlað­gerð­ar­kot, 150-170 m yfir sjáv­ar­máli. Fjallið er gróð­ur­laust til norðurs en til suðurs sér á áveitu­skurði í hlíðum Reykja­fells. Í vestri sjást þök hæl­isins á Reykj­alundi (Ágúst Ó. Georgs­son).
Rúst­irnar eru af tveimur sam­liggj­andi húsum með 2ja m breiðum veggjum. Veggirnir voru víðast hvar mjög heill­egir þegar rústin var skráð 1980, þótt sums staðar hefði hrunið inn í hana. Annað húsið var helm­ingi lengra að inn­an­máli um 13 m á lengd og 2 m á breidd. Það var mest­megnis hlaðið úr grjóti en milli hleðslna mátti þó greina torfur til bind­ingar.

Mosfellsbær

Beitarhústóftin 2026.

Um tveimur m inn frá inn­gang­inum var einföld stein­aröð milli lang­veggj­anna og hefur þar hugs­anlega verið dyraum­bún­aður. Húsið sjálft skipt­ist í tvo hluta, ytra her­bergi sem var rúmlega 7 m langt og innra her­bergi, um 4 m langt. Inn­gang­ur­inn að því var næstum alveg fallinn saman en sást þó móta fyrir honum. Her­bergið hefur líklega verið notað undir hey. Í þessum innri hluta voru veggirnir hvað hæstir eða um 1,4 m og sá vel í stein­hleðsl­urnar. Í húsinu mótaði fyrir bárujárns­bita og trébita úr þekjunni.

Mosfellsbær

Beitarhúsin – tilgátumynd.

Minna húsið hefur verið um 4 m langt og 2 m breitt en tóftir þess voru ógreini­legri og mörk aft­ur­stafns óglögg. Það hefur hugs­anlega verið hey­garður eða heytóft. Þetta hús virtist eldra en hið stærra en senni­lega hafa verið þarna hús áður en það var byggt og gæti minna húsið verið frá þeim tíma. Vel má þó vera að húsin tvö hafi ein­hvern tíma verið notuð sam­tímis en hið minna hefur þó verið rifið all­löngu áður en hætt var að nota hið stærra. Húsin snéru í SV að Helgafelli og Skamm­askarði. Um 3-4 m sunnan þeirra sáust leifar vír­girð­ingar (Ágúst Ó. Georgs­son).

Mosfellsbær

Beitarhúsin 2026.

Að sögn Jóels Jóels­sonar, bónda í Reykjahlíð, er rústin af beit­ar­húsi frá Norður-Reykjum og hætt var að nota það laust fyrir 1940. Sam­kvæmt Hlíf Gunn­ars­dóttur á Æsustöðum færði Jakob Ein­ars­son fjár­húsin þá nær Norður-Reykjum. Þar eð stærra húsið er greini­lega ekki mjög gamalt gæti þetta vel staðist. Að sögn Guðjónu Bene­dikts­dóttur á Norður-Reykjum heyjaði tengda­faðir hennar tún­blett þarna og lét í tóft eða hlöðu (Ágúst Ó. Georgs­son).
Stutt hefur verið að sækja hleðslu­grjót á melinn skammt norðan rúst­anna.

Mosfellsbær

Stekkurinn 2023.

Um 40 m frá beit­ar­húsa­rúst­inni í aflíð­andi brekku er önnur rúst og blasa hlíðar Reykja­fells við þegar horft er í SV.
Skammt neðan rúst­ar­innar tekur við smáþýfður mói og síðan byrjar flat­neskjan milli Æsustaða­fjalls og Reykja­fells. Hlíðar Reykja­fells blasa við frá rúst­inni þegar horft er í SV. Svæðið er mjög gras­gefið og hefur verið girt af (Ágúst Ó. Georgs­son).
Þegar tóftin var skráð árið 1980 var hún mjög gróin, veggir sums staðar útflattir og óljósir. Virtist sá endi sem að hlíð­inni snéri að hluta grafinn inn í hana. Mann­virkið hefur verið fer­hyrn­ings­laga, að inn­an­máli 9 m á lengd og tæplega 4 m á breidd, mestmegnis úr torfi en und­ir­staðan þó líklega úr grjóti. Ekki var að sjá að það hefði haft neinn fram­gafl og giskaði skrá­setj­ari á að þetta hefði verið stekkur eða rétt. Tóftin hafði stefn­una NA-SV. Enn sér móta fyrir girð­ing­ar­leifum á svæðinu (Ágúst Ó. Georgs­son).“

Heimildir:
-Skráning fornleifa í Mosfellsbæ 2006.
-Ágúst Ó. Georgs­son. Forn­leifa­skrán­ing í Mos­fells­sveit 1980-1982. Skrán­ing­ar­bækur Þjóð­minja­safns­ins.

Mosfellsbær

Norður-Reykir – nýlegra fjárhús nær bænum 2023. Að sögn var hætt að nota fjár­húsin um 1950 er fé var skorið niður og hefur ekki verið fjár­bú­skapur á Norður-Reykjum eftir það.