Grindavík – nafngiftin

FERLIR barst eftirfarandi ábending um „Nafngiftina Grindavík„:

„Ég held að fæstir Grindvíkingar hafi hugmynd um hvaðan nafnið á víkina þeirra góðu er til komið.

Áður hafði sú þráláta saga lifað meðal manna að fornmenn, s.s. Molda-Gnúpur eða Hafur-Björn sonur hans, hafi sett upp grindur á Sigurbergshálsi ofan Grindavíkur til að varnar því að fé, og eða geitur, þeirra flýðu upp í heiðina. Þessi frásögn stenst enga skoðun. Með því að reisa grindur á Siglubergshálsi hamlaði í engu frjálsi för fjár frá Grindavík, ef vilda vildu, til norðurs upp með Hrafnshlíð eða til vesturs að Sandfellshæð.

Tómas Þorvaldsson, sá mæti Grindvíkingur, sagði framangreinda frásögn bábilju. Staðreyndin hafi verið sú að útvegsbændabærinn Grindavík hafi fengið nafn sitt af hinum fjölmörgu grindum á innsiglingarvörðunum í gegnum tíðina, allt frá skömmu eftir landnám. Á sérhverri vörðu ofan sérhverrar varar hafi fyrrum verið grind er leiða átti róðrabátanna heim á réttan stað. Þannig voru grindur nánast á öllum innsiglingarvörðunum frá Hrauni, ofan Þórkötlustaða (Buðlunguvarar), meðfram Þórkötlustaðanesi (Ytri- og Innrivör), Hópsnesi (Hópsvör), Járngerðarstaðarvörum (Suður- og Norðurvör, Skökk o.fl.), vörðunum á Hvyrflum og neðan við Staðarhverfi o.s.frv. Á einstaka stað voru auk þess brennuvörður þar sem eldar voru kveiktir eftir að skyggja tók á vetrum.

Í jarðskjálftahrinum undanfarinna ára hafa innsiglingavörðurnar orðið fyrir verulegum skakkafjöllum. Þær eru nánast að hverfa.

Grindjánar þurfa því, aldrei sem fyrr, að hugsa sér nær. Mikilvægt er að varðveita sögulegar minjar samfélagsins – til framtíðar litið…

Hafa ber í huga að einungis þarf að jafnaði þrjá duglega menn í einn dag til að endurhlaða fallna innsiglingarvörðu, svo ekki er til mikils ætlast…“.