Krýsuvík
Skoðaður var fjárhellir Krýsuvíkurbænda í Bæjarfelli, rakin kennileiti og gengið eftir vörslugarðinum mikla á milli Bæjarfells og Arnarfells, yfir Vestari læk og framhjá Arnarfellsbænum. Tóftir hans eru vel greinilegar sunnan undir fellinu. Auk þeirra eru tóftir miðja vegu uppi í fellinu. Efst er Eiríksvarðan, nefnd eftir Eiríku galdrapresti í Selvogi. Nokkrar sögur honum tengdum gerust í Krýsuvík, s.s. viðureign hans við Tyrkina, sem nú eru dysjaðir í svonefndum Ræningjahól neðan kirkjunnar.

Krýsuvík

Við fjárskjólið. Arnarfell fjær.

Haldið var yfir ísilagða Bleiksmýrina og stefnt á heiðina. Eftir stutta göngu var komið að Jónsvörðuhúsi, stórri tótt á miðri Krýsuvíkurheiði. Sagt er að Magnús í Krýsuvík hafi verið hafður þar fyrrum yfir sauðum sumarlangt. Þaðan var haldið að hlöðnu húsi, sem gæti annað hvort hafa verið sæluhús eða hús tengt mannvirkjunum í Litlahrauni, sem þarna er suðaustan undan hæðinni. Sunnan í heiðinni með útsýni um Krýsuvíkurberg frá Keflavík að Selöldu. Þá var haldið á Litla-hraun, skoðaðar minjarnar þar (tóft, hlaðið fjárskjól og rétt) og yfir í Klofninga þar sem komið
var við Arnsgrímshelli, fornum fjárhelli, sem þar er á sléttlendi sunnan undir hraunkanti. Arngrímur, bóndi á Læk, hafði fé í hellinum fram undir 1700, er sylla úr berginu féll á höfðu hans.

Krýsuvík

Hlaðið hús í Krýsuvíkurheiði.

Þar gerist þjóðsagan um Grákollu o.fl. góðar sögur. Í hellinum eru hleðslur sem og fyrir opum hans. Við eitt opið er tótt undan húsi Krýsuvíkur-Gvendar, sem einnig nýtti hellinn sem fjárhelli um 1830. Gengið var í gegnum Bálkahelli, sem var
klakaprýddur og skartaði sínu fegursta. Leitað var tveggja fjárskjóla efst í Eldborgarhrauni. Vitað er nú hvar þau eru og er ætlunin að finna þau óvænt síðar. Loks var staldrað við hjá dysjum Herdísar og Krýsu og rifjuð upp þjóðsaga þeirra kvenna. Veðrið var gott – sól og lognið í bakið.
Eftir gönguna var endað í Kaldárselsfjárhellum þar sem þátttakenda beið þorrrablót með öllu saman. Eina sem setti blett á blótið var rúmrusk, sem hellisbúum var gert, en í upphafi var ekki vitað að hellirinn væri notaður, sem millijóladvalastaður. Dveljendur (grýla og leppalúði) létu sig þó hafa það, hurfu á braut og fundu sér annan helli svo FERLIRsfarar gætu haldið sínu striki – enda mikið í lagt.
Frábært veður.

Gvendarhellir

Í Gvendarhelli.